liefmeisje.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Mijn agenda
 
 
 




Wie ben ik?
 

 
 
 
 
Wie ben ik?

Lief meisje
23 jaar
Student Maatschappelijke werk en Diensverlening
Werkt in een instellingskeuken.
Kreeft
Doorzetter
 

 
 
Zo schrijf een hele poos geen logjes en zo schrijf je er twee in een week. Afgelopen dinsdag mocht ik weer langs komen bij de psycholoog. Tijdens het mailcontact wat we daarvoor hadden gehad, had ze mij verteld dat we het gingen hebben over negatief zelfbeeld. Tijdens het zoeken in de bibliotheek naar andere boeken, kwam ik een boek tegen dat heet 'Negatief zelfbeeld' van Manja de Neef. 
 
Nu had ik al stuks in het boek gelezen maar er nog niet verder mee bezig geweest. Ik had dat bewust gedaan want ik wist  niet welk boek de psycholoog had aangekocht. Maar bleek dinsdag dat ze dit boek ook had. Dat kwam mooi uit, want dan wist ik al een beetje waar ze het over ging hebben. (Voor iemand met dyslexie is dat wel fijn). We zijn gelijk gestart in het boek en dan begin ik bepaalde dingen op te vallen. 
 
Dingen waar ik gewoon elke keer in het dagelijkse leven tegen aan loop. En dat het eigenlijk alleen maar erger werd, tot dat ik zelf hulp ben gaan zoeken. Met alles wat ik nu allemaal heb gedaan heb ik al kleine stapjes gezet om mijn zelfbeeld te veranderen. Maar daarin ben ik er nog lang niet. En zal het nog wel een lange weg te gaan hebben. Ik ben erg blij dat ik weet wat er nu precies aan de hand is, zodat ik er ook wat mee kan doen. 
 
 
Lees meer...   (13 reacties)
1. Wat belangrijk is (over 5 jaar nog steeds)

Wat voor mij op dit moment belangrijk is, dat ik mezelf blijf. De laatste jaren was ik dat vaak niet. Ik paste mij te veel aan, andere mensen. Nu ik heel veel aan mezelf aan het werken. Worden bepaalde dingen ook erg duidelijk voor mij. Het heeft veel tijd en energie gekost om daar achter te komen. Wat ben ik blij dat ik er inmiddels achter ben, want zo kan ik er ook wat aan gaan doen.

Tumblr_lu3f7hm8ig1r05bp1o1_500_large

2. Wat belangrijk is (over 5 jaar niet meer)
 
Mijn prestatiegerichtheid. Ik hoop over vijf jaar iets minder daar mee bezig te zijn en lekker mijn ding kunnen doen. Waar ik goed in ben. En dat me dus ook gelukkig en blij kan maken.

Tumblr_lu37u9u2na1r05bp1o1_500_large

3. Hier ga ik me niet meer druk om maken:

Ik probeer me hier niet meer zo druk over te maken. Wat andere van mij denken en over mij denken. Ik maak/maakte me altijd druk over wat andere wel niet over mij zullen denken. Ik liet mij daar ook erg door belemmer van dat kan toch niet. Ik probeer nu steeds meer te denken van, ik ben wie ik ben. Dat is toch al prima. En is iemand daar niet mee eens, dan is het zijn zaak en niet meer die van.
En inderdaad het makkelijk schrijven zo als ik het nu schrijf. Maar zo is het wel zo. Bij mij kost het tijd en energie om te gaan denken. De ene dag gaat het ook beter dan de andere dag. Maar het geeft mij heel veel rust om zo te denken.

4. Hier krijg ik energie van:

Door dingen te doen die ik leuk vind om te doen. Dat kan echt alle kanten op. Een mooi boswandeling maken tot 's avonds voor tv zitten en dan lekker aan het haken zijn. Maar ook lekker gek doen in huis tot het spelen met kinderen.
Of heerlijk scrappen en een nieuwe lay-out maken voor dit puntje. Heerlijk vindt ik dat om zo bezig te zijn met de computer. Lekker even in mijn eigen wereld bezig zijn.
Ik krijg ook energie van om met mensen af te spreken thuis of op een andere plek. En nieuwe mensen ontmoeten. Eerder vond ik het dood eng, maar inmiddels krijg ik er heel veel dingen voor terug. Sommige mensen gaan wat sneller uit mijn leven en andere mensen blijven lekker hangen. Is allemaal prima tot dat ik het te veel moeite kost om de vriendschap warm te houden. En dan krijg je het van mij ook te horen.




 




  
 Tumblr_l70ccyqqli1qchcmqo1_500_large


 
Lees meer...
Op een of andere manier laat ik me op een school dag zo beïnvloeden door de docenten, dat ik altijd een stukje weg kwijt raak waar ik net op was begonnen. Zo speelde gisteren de gedachte weer op toch voor de opleiding verzorgende te gaan doen.
 
Ik ga dit nu heel goed voor mezelf uitzoeken. Stage zegt dat ik het wel aan kon om te doen. Ik ga dan wel grote stappen voor mezelf zetten, maar met de goede begeleiding zou ik dat aan moeten kunnen.
 
Omdat ik ook het zelfvertrouwen in mezelf in de loop der jaren ben kwijt geraakt, kreeg ik als om al mijn goede eigenschappen en wat ik al kan op te schrijven en op te plakken. 
 
Nu heb ik even een vraagje aan jullie. Wat zien jullie als goede eigenschappen van mij.
Lees meer...   (7 reacties)
Hierbij het vervolg van de antwoorden. Anders wordt het een lange tekst met antwoorden. 
 
Chanty vroeg: "Hoe kwam het dat je weblog bent begonnen? En is het nog steeds wat je er van had verwacht?"
 
Antwoord:
 
Ik heb ooit samen met een vriendin een web-log begonnen, maar eigenlijk meer voor de lol. En zou ook niet weten hoe hij heette. Een paar jaar later kwam ik op het paboforum allemaal logjes tegen van juffen. Daar ben ik op het idee gekomen om ook een web-log te starten. Na een paar jaar (in mei 2008) was het inmiddels bekend geworden dat ik geen pabo kon gaan doen. Ben toen op zoek gegaan naar een andere naam en dat is liefmeisje geworden. Sindsdien log ik hier. 
 
En het antwoord op de tweede vraag:
 
Ja, ik kan hier mijn verhaal kwijt. Als ik ergens mee zit dan schrijf ik dat hier. Ik vind het dan ook leuk om de reacties te lezen. Als ik in de put zit dan doet het mij goed om te lezen. Dan kan ik er meestal ook wel weer wat mee. Al zou ik graag nog een keer een eigen domein hebben. Maar het bevalt me hier ook nog steeds goed. 
 
Ingrid: "Wat vond je op school het leukste vak? En wat maakte dat zo leuk?
 
Antwoord:
 
Het leukste vak vond ik wel geschiedenis. Helemaal in groep 8 want dat ging over de tweede wereldoorlog. Nog steeds mijn favoriete onderwerp. Een van mijn wensen is daarom ook nog een concentratiekamp bezoeken. Woon zelf vlakbij kamp Westerbork. Waar ik dan ook meerdere malen ben geweest. 
 
Audery: "Ik zou ooit nog wel eens parachute willen springen, heb jij ook iets wat je ooit nog een keer wil doen?" 
 
Antwoord:
 
Ik heb al twee keer in een luchtballon gezetten. Dus dat hoef ik niet meer te doen. Ik zou ook nog wel eens parachute willen springen. Of in een zweefvliegtuig zitten. Of een keer in een vliegreis willen maken want heb nog nooit in het vliegtuig gezetten. Heb niet iets speciaals wat ik ooit nog wel eens zou willen doen in het leven. 
 
Vonnieb: "Heb je huisdieren? Of zou je die willen? En wat voor dier?"
 
Antwoord:
 
Ik woon nog thuis. Dus kan niet zomaar een huisdieren nemen. Maar we hebben nog een kat in huis rond lopen. Lang geleden hadden we ook twee grote honden hier in huis lopen. Maar toen was mijn vader nog alle dagen bij huis aan het werk. Dus kon dat nog. Inmiddels zijn we over het algemeen elke dag weg. Dus geen honden meer. 
 
Photobucket
 
Insoontje vroeg: "Ga je deze zomer nog op vakantie? En wat is je favoriete vakantieland?"
 
Antwoord:
 
Waarschijnlijk ga ik dit jaar een paar weekenden weg. Maar ik geef niks om vakantie. Ga liever een paar weekenden weg met mensen om me een. Dan dat ik een ver land zit. Al zou ik het best nog wel eens willen om eens lekker ver weg te gaan. Om cultuur op te snuffen en de omgeving zien.
 
Mijn favoriete vakantieland is toch wel Oostenrijk. Ben er drie keer geweest. Drie keer in hetzelfde gebied en dan ook echt veel gezien van de omgeving. Zou nog eens graag in de winter naar Oostenrijk gaan. Ben al die keren in de zomer geweest. 
 
Lees meer...   (11 reacties)
Sophia had geen vragen. Dus voor haar veel leesplezier met de antwoorden. 
 
Inge vroeg hoe ik mezelf over tien jaar zou zien.
 
Antwoord:
 
Ik zou mezelf over tien jaar gelukkig getrouwd met een lief iemand. Een paar kindjes. (Bij mij is het ene moment twee kinderen, en een week later zie ik een leuk gezien met vier kinderen voorbij komen dat dat mij ook wel weer leuk lijkt). Een andere baan dan wat ik nu heb. Iets in de richting van mensen een-op-een begeleiden. Dat is toch wel mijn sterkste kant. Mensen coachen en begeleiden. Een eigen huisje helemaal naar mijn smaak ingericht. Misschien wel zelf ontworpen, want dat is toch ook wel mijn wens. Maar vooral gezond en gelukkig. 
 
Lavie stelde de vraag "Wat doe je het liefst op zaterdagavond?"
 
Antwoord:
 
Dat ligt heel erg van mijn stemming of ik zin heb om weg te gaan. Heb een hele periode gehad dat ik graag 's avonds gezellig met vrienden bij elkaar zat. Maar nu ik veel met mezelf bezig ben, vind ik het net zo leuk om 's avonds op de bank te zitten lekker tv te kijken. Daar kan ik ook lekker van genieten. 
 
Saskia had twee vragen: "Wat eet je het liefst?"
 
Antwoord
 
Het voorgerecht dat ik het liefste eet is de tomatensoep van mijn tante. Die kan heerlijke tomatensoep koken. Hoofdgerecht is toch wel zelfgemaakte nasi of bami. Maar kan ook genieten als iemand anders voor mij kookt, hoeft nog niet eens uit eten te zijn. Vindt het niet zo gezellig om thuis met elkaar te eten. Nagerecht is bitterkoekjesvla of ijs met chocolade. 
 
"Wat maakt mij het gelukkig?"

Nu heel veel dingen. Als een kindje speciaal aan mij gaat vragen of ik hem een schone broek wil geven. Als een ander kindje bij mij op schoot komt zitten en als ik even wat anders aan het doen ben, speciaal vraagt of ik weer kom zitten.
Maar ook de vogeltjes die buiten aan het fluiten zijn. Muziek luisteren, nieuwe kleding kopen dat mij ook past en staat. (Soms wel eens lastig met een maatje meer). Ik kan tegenwoordig meer genieten van de kleine dingen dan eerder. Was me er eerder gewoon niet van bewust. 
 
Lieke vroeg "Wanneer heb je eerste zoen gekregen?"
 
Ik was tot aan mijn vijftiende niet echt met jongens bezig. Nog steeds niet eigenlijk. Heb ook nog nooit een vriendje gehad. Denk dat het komt omdat ik toch heel anders in het leven sta, dan iemand van mijn leeftijd. Maar heb mijn eerste zien op mijn vijftiende gehad, van een klasgenoot. We hebben het stiekum onder schooltijd gedaan. 
Op vrijdag had ik altijd vijf uren achter elkaar praktijk. En dan kon je mooi even tussen weg. Maar het is alleen bij zoenen gebleven. Als ik er nu zo over nadenk ook maar goed ook. Want het was totaal niet mijn type. Maar wel een leuke ervaring. 
Lees meer...   (16 reacties)
Photobucket

Photobucket
 
 
Vind je het nog leuk om mij een vraag te stellen. Dan kun je hem in dit logje nog even vragen. Maandag 4 april komt het eerst logje met antwoorden online.

Nog een fijne dag.
Lees meer...   (21 reacties)
Nog een logje met antwoorden. Ik hoop dat het jullie niet gaat vervelen. 
 
Elise vroeg: "Waar ben je bang voor, wat zou je nooit doen of durven?"
 
Antwoord:
 
Lastige vraag vond ik deze. Heb er even over nagedacht. Soms ben ik wel bang dat ik mijn vader snel ga verliezen. Is helemaal geen reden voor. Maar dan is nog een baken in mijn leven weg. Dat maakt me wel eens angstig. (Ik hoop dat jullie dat begrijpen).
Waar ik echt bang voor ben is bloedprikken. Heb het trouwens bespreekbaar gemaakt bij de praktijkverpleegkundige. Van haar moet ik eens gaan nadenken waar nu die angst vandaan komt. Want voor injecties ben ik niet bang, haal ze liever niet, maar als het moet dan moet het. 
 
 
Lees meer...
Zo stond het de volgende dag in de krant, met een foto van wat er nog over. 
 
B., dodelijk ongeval
Vanmorgen omstreeks 07.50 uur reed een 41-jarige vrouw uit B. over de weg H. Op de overweg (wel lichten maar geen slagbomen) werd zij gegrepen door de sneltrein intercity A.-H. waarbij zij dodelijk verongelukte. Het treinverkeer in beide richtingen was lange tijd gestremd. 
 
En zo begon het leven zonder mijn moeder. Ze had 's morgens nog gezegd tot vanmiddag. Maar die middag kwam wel, maar zonder dat ze thuis zou komen. Dan begint ook het regelen van alles. De kist, de bloemen en wie moet er wat zeggen op de crematie. 
 
Maar je begint ook in een roes te leven. Die zelfde avond zijn we nog naar het uitvaartcentrum gereden om afscheid te nemen van een dichte kist. Een ding wat ik nog van die tijd weet is dat ik 's avonds de beelden wilde terug zien die op tv waren te zien van het ongeluk. Wilde met mijn ogen dus beseffen dat ze niet terug kwam. 
 
De hele dag door kwamen er mensen. Vrienden, kennissen, leraren van mijn oude school waar nog wel mijn broertje op school zat, familie. En ik moest toen ook nog eens even beslissen of twee tantes wel op de crematie mochten komen. Ik heb toen op de goede vrede maar ja gezegd. Want ik zou er misschien nog de rest van mijn leven mee door moeten (inmiddels heb ik helemaal geen contact meer met de familie van mijn moeder).

Inmiddels zijn we tien jaar verder. Met vallen en opstaan sta ik nu in het leven met dit verdriet in mijn hart. En ga naar de toekomst kijken. Heb de afgelopen jaren heel veel dierbare mensen verloren (sorry klinkt een beetje raar, maar heb nu afscheid van hun genomen en hoef het niet meer op latere leeftijd te doen. Misschien was ik dan sterker geweest, maar sta nu hier en vandaag. Met mijn verleden en met mijn toekomst.
 
Photobucket
 
Bij de crematie van mijn moeder hebben we een vrouw gehad die een mooie levensverhaal van mijn moeder heeft geschreven en toen verteld. Er zat ook een gedicht bij:
Je bent onvergetelijk geworden
 
Jij bent onvergetelijk geworden in ons leven
Jij zult altijd in onze gedachten zijn
Wij zullen nog van je dromen en je stem nog horen
Wij kunnen niet begrijpen dat je weg bent, voorgoed
 
Jij bent onvergetelijk geworden in ons leven
Jij zult altijd met ons meegaan op onze levensweg.
 
Wij zullen heimwee naar je hebben
Wij hadden je langer vast willen houden
Wij hadden je nog zoveel willen vragen.
 
Jij blijft een litteken in ons bestaan
Jij blijft een teken van liefde in ons leven
Aan jou zullen wij ons optrekken
Jou gedenkend zullen wij groeien en krachtig worden
Wij zullen vol levensmoed verder gaan
Jij onzichtbaar bij ons.  
Lees meer...   (24 reacties)

Photobucket
 
Soms zou ik zo veel dingen willen maar het lukt me gewoon niet. Soms lijken mijn doelen heel ver weg, en dan zijn ze weer voor het grijpen. Maar nu vandaag lijken ze heel erg ver weg.
 
Door omstandigheden moet ik morgen een afspraak afzeggen bij de psycholoog. En het is eigenlijk niet goed. Want ik zit de laatste tijd weer veel te piekeren over het leven. Want:
 
  • Ik zou zo graag een andere baan willen hebben waar ik meer uren kan werken.
  • Ik zou zo graag iemand in mijn leven willen hebben die mij bij kan sturen.
  • Ik zou zo graag willen genieten van het leven. Ik probeer ook te genieten van het leven, maar het is soms zo lastig.
  • Ik zou zo graag eens begrepen willen worden, en dat iemand naar mijn verhaal luisterend en niet over wat anders gaat praten.
  • Ik zou zo graag eens iets willen bereiken wat ikzelf heb gedaan.
  • Ik zou zo graag een keuze willen maken of ik weer een studie wil gaan volgen en welke studie.
Maar wat ik graag zou willen, is op dit moment heel ver weg. Maar het goede gevoel komt weer, ik weet het zeker. Want ik ben op de goede weg. Kan van de kleine dingetjes ook wel genieten. Maar het wil even niet zo als ik het zelf zou willen. De logjes die ik kan schrijven zijn dus niet altijd positief.
 
Photobucket

Afgelopen vrijdag was het hier even rennen en vliegen. Mijn vader was jarig. Maar had nog geen tijd gehad om boodschappen te doen. En wilde ook graag nog even mijn tante ophalen. Het ging niet allemaal lukken, dus mijn oom heeft mijn tante opgehaald. In de tussentijd ben ik boodschappen gaan doen.
 
Photobucket
 
Maar het was allemaal gezellig. En ik lag om kwart voor een op tijd. Maar de rest lag er al eerder in. 
 
Photobucket
 
Vandaag heb ik heerlijk in de zon bezig geweest in de tuin. Alleen jammer dat afgelopen donderdag de container niet is geleegd, want anders had ik het gelijk er in kunnen gooien. Nu ligt het nog gewoon in de tuin te wachten.
Het was dan ook heerlijk weer vandaag.  Kan er ook echt van genieten om er mee bezig te zijn. Eerder lukte mij dat helemaal niet.
 
Fijne avond en alvast een goede dinsdag. 
 
Lees meer...   (9 reacties)
Photobucket
 
Loslaten betekent niet dat 't me niet meer uitmaakt,
het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan doen. 
Loslaten betekent niet dat ik 'm smeer
het is het besef dat ik een ander niet kan beheersen.
Loslaten is niet het onmogelijk maken,
maar het toestaan te leren van menselijke consequenties.
Loslaten is machteloosheid toegeven,
hetgeen betekent dat ik het resultaat niet in de hand heb.
Loslaten is niet proberen een ander te veranderen of de schuld te geven,
maar het beste van mezelf te maken. 
 
Loslaten is niet zorgen voor, maar geven om.
Loslaten is niet even regelen, maar ondersteunend zijn.
Loslaten is niet oordelen,
maar de ander toestaan zichzelf te zijn.
Loslaten is niet in het middelpunt staan en alles willen regelen,
maar het anderen mogelijk maken hun eigen lot te bepalen. 
Loslaten is niet anderen tegen zichzelf beschermen,
het is een ander toestaan werkelijkheid onder ogen te zien. 
Loslaten betekent niet ontkennen 
maar aanvaarden. 
 
Loslaten is niet treiteren of ruzie maken,
maar juist zoeken naar mijn eigen tekortkomingen en die te verbeteren.
Loslaten is niet alles naar mijn hand te zetten
maar elke dag nemen zoals die komt en er mezelf gelukkig mee prijzen. 
Loslaten is niet kritiek leveren op anderen of hun leven hen leiden,
maar proberen te worden wat ik droom te zijn.
Loslaten is niet spijt hebben van het verleden,
maar groeien en leven voor de toekomst.
Loslaten is minder angst en meer liefhebben. 

Photobucket

P.S. Dit is een niet zelf geschreven tekst. Maar kwam hem ergens tegen.
 
Fijne dag. 
Lees meer...   (14 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl